Przejdź do treści głównej
Kasima.
Strefa wiedzy
Reklamy płatne6 min czytania

Słownik marketingu po ludzku: CPC, CTR, lejek sprzedażowy, KPI, remarketing, konwersja i UTM

Raporty reklamowe i rozmowy z agencją pełne są skrótów, które brzmią jak kod, a opisują całkiem zwykłe rzeczy: ile kosztuje wejście na stronę, jak często reklama zachęca do kliknięcia, którędy klient dochodzi do zakupu. Ten słownik wyjaśnia siedem pojęć, które pojawiają się najczęściej, i przy każdym pokazuje, jaką decyzję pozwala podjąć oraz gdzie najłatwiej się pomylić. Każde pojęcie ma własną sekcję, więc możesz od razu przejść do tego, które cię interesuje. Przykłady liczbowe są hipotetyczne i służą tylko do pokazania mechanizmu. Nie podajemy tu żadnych „typowych” wartości, bo zależą od branży, produktu i sposobu prowadzenia kampanii.

Kacper SiniakiewiczZałożyciel, CEO17 listopada 2026
Okładka wpisu: Marketing po ludzku. Siedem pojęć z raportów reklamowych i decyzja, jaką każdy z nich ułatwia.

Raporty reklamowe i rozmowy z agencją pełne są skrótów, które brzmią jak kod, a opisują całkiem zwykłe rzeczy: ile kosztuje wejście na stronę, jak często reklama zachęca do kliknięcia, którędy klient dochodzi do zakupu. Ten słownik wyjaśnia siedem pojęć, które pojawiają się najczęściej, i przy każdym pokazuje, jaką decyzję pozwala podjąć oraz gdzie najłatwiej się pomylić.

Każde pojęcie ma własną sekcję, więc możesz od razu przejść do tego, które cię interesuje. Przykłady liczbowe są hipotetyczne i służą tylko do pokazania mechanizmu. Nie podajemy tu żadnych „typowych” wartości, bo zależą od branży, produktu i sposobu prowadzenia kampanii.

CPC

CPC (cost per click) to koszt jednego kliknięcia w reklamę. Liczy się go, dzieląc wydatek na reklamę przez liczbę kliknięć. W panelu reklamowym zwykle widzisz średni CPC z wybranego okresu, a nie cenę każdego kliknięcia osobno.

Przykład hipotetyczny: kampania kosztowała 1 000 zł i przyniosła 500 kliknięć, więc średni CPC wynosi 2 zł. Taka liczba przydaje się, gdy porównujesz dwie reklamy skierowane do tych samych osób albo sprawdzasz, czy po zmianie ustawień kliknięcia nie zrobiły się droższe.

Najczęstszy błąd to ocenianie kampanii wyłącznie po niskim CPC. Tanie kliknięcie nic nie daje, jeśli osoba po wejściu na stronę nie robi nic dalej. Kliknięcie jest dopiero początkiem drogi, dlatego CPC warto czytać razem z tym, co użytkownicy robią na stronie, a nie zamiast tego. Jak łączyć te dane w jednym raporcie, opisujemy w tekście Jak czytać raport z kampanii.

CTR

CTR (click-through rate) to odsetek wyświetleń reklamy, które zakończyły się kliknięciem. Liczy się go, dzieląc liczbę kliknięć przez liczbę wyświetleń. Pokazuje, czy reklama w ogóle przyciąga uwagę osób, którym została pokazana.

Przykład hipotetyczny: reklama wyświetliła się 10 000 razy i dostała 200 kliknięć, więc CTR to 2%. Jeśli po zmianie nagłówka CTR rośnie, a odbiorcy i budżet zostały te same, nagłówek prawdopodobnie lepiej trafia w potrzebę czytelnika.

Najczęstszy błąd to porównywanie CTR między zupełnie różnymi reklamami: ofertą dla zimnych odbiorców z reklamą dla osób, które już znają firmę. Obie będą miały inną naturalną skuteczność, więc wynik jednej nie jest miarą drugiej. Wysoki CTR nie gwarantuje też sprzedaży, bo reklama może obiecywać coś, czego strona nie dowozi.

Lejek sprzedażowy

Lejek od wyświetlenia reklamy, przez kliknięcie i rozważanie oferty, do konwersji. CTR dotyczy przejścia od wyświetlenia do kliknięcia, CPC kosztu kliknięcia. Na każdym etapie zostaje mniej osób.
Schemat poglądowy, bez wartości liczbowych.

Lejek sprzedażowy to uproszczony obraz drogi klienta od pierwszego kontaktu z firmą do zakupu. Zwykle dzieli się go na etapy: ktoś dowiaduje się o firmie, rozważa ofertę, a w końcu kupuje lub zostawia zapytanie. Nazwa „lejek” bierze się stąd, że na każdym kolejnym etapie zostaje mniej osób niż na poprzednim.

Przykład hipotetyczny: sklep z meblami zauważa, że wiele osób ogląda produkty, ale niewielu dodaje je do koszyka. To sygnał, że problem leży na etapie rozważania, czyli w opisie produktu, zdjęciach albo informacji o dostawie, a nie w samej reklamie, która przyprowadziła ruch.

Najczęstszy błąd to traktowanie lejka jak ścisłego schematu. Prawdziwi klienci wracają, porównują, odchodzą i kupują po tygodniach, często z innego urządzenia. Lejek jest narzędziem do szukania miejsca, w którym tracisz ludzi, a nie opisem tego, jak każdy klient musi się zachować. Jak panel przypisuje sprzedaż poszczególnym źródłom, wyjaśniamy w tekście Atrybucja: kto przyprowadził klienta.

KPI

KPI (key performance indicator) to wskaźnik, po którym oceniasz, czy dane działanie osiąga cel firmy. Kluczowe jest słowo „cel”: KPI wybiera się dopiero po tym, jak ustalisz, co chcesz osiągnąć, a nie odwrotnie.

Przykład hipotetyczny: firma usługowa chce zwiększyć liczbę rozmów z nowymi klientami. Jej KPI może być liczba zapytań z formularza w miesiącu, a nie liczba odsłon strony. Odsłony mogą rosnąć, choć nikt nie pisze, i wtedy wskaźnik pokazuje coś przyjemnego, ale nieprzydatnego.

Najczęstszy błąd to śledzenie wielu wskaźników naraz, bo „wszystkie są ważne”. Raport z dwudziestoma liczbami nie wskazuje, na co patrzeć. Lepiej wybrać kilka miar, które odpowiadają na pytanie o cel, i zapisać, co zrobisz, gdy któraś z nich spadnie. Wtedy KPI jest podstawą decyzji, a nie ozdobą prezentacji.

Remarketing

Remarketing to pokazywanie reklam osobom, które wcześniej weszły w kontakt z firmą, na przykład odwiedziły stronę lub obejrzały konkretny produkt. Działa to dzięki temu, że system pomiaru zapamiętuje takie odwiedziny i pozwala utworzyć z nich grupę odbiorców.

Przykład hipotetyczny: ktoś ogląda w sklepie internetowym buty i wychodzi bez zakupu. Po kilku dniach widzi reklamę tych samych butów lub ofertę dostawy. Dla firmy to tańszy sposób dotarcia do osoby, która już się zainteresowała, niż szukanie zupełnie nowych odbiorców. Jak działa mechanizm, który sprawia, że reklama „chodzi za tobą”, opisujemy w tekście Dlaczego reklama chodzi za tobą.

Najczęstszy błąd to pokazywanie reklam zbyt długo i zbyt często, także osobom, które już kupiły. Takie reklamy irytują i marnują budżet. Remarketing wymaga też zgód na pliki cookie i pomiar zgodnych z przepisami, więc zanim go uruchomisz, sprawdź, czy strona zbiera je prawidłowo.

Konwersja

Konwersja to zdarzenie, które firma uznała za cel, na przykład zakup, wysłanie formularza, telefon albo zapis do newslettera. Konwersją nie jest każde wejście na stronę: musisz sama zdecydować, które działania liczą się jako sukces, i skonfigurować ich pomiar.

Przykład hipotetyczny: kancelaria uznaje za konwersję wysłanie formularza kontaktowego, a salon fryzjerski rezerwację wizyty przez stronę. Ta sama reklama może mieć wtedy inną „skuteczność” w zależności od tego, co zapisano jako cel.

Najczęstszy błąd to uznawanie za konwersję zdarzeń, które niewiele znaczą, na przykład kliknięcia w menu, bo wtedy liczba konwersji rośnie, a firma nie zarabia więcej. Druga pomyłka to zapominanie, że konwersja w panelu to nie to samo co opłacone zamówienie: panel nie zna zwrotów ani anulowań. Na stronie, która ma konwertować, najlepiej zacząć od jasnej oferty i prostego formularza; pisaliśmy o tym w tekście Czym jest landing page i czym różni się od zwykłej strony firmowej. Zestawienie wyników z rentownością znajdziesz w tekście ROI a ROAS.

UTM

UTM to parametry dopisywane do adresu strony, które mówią systemowi analitycznemu, skąd przyszedł użytkownik. Najczęściej używa się trzech: utm_source (źródło, np. newsletter), utm_medium (rodzaj ruchu, np. email) i utm_campaign (nazwa kampanii). Google Analytics zaleca ustawianie wszystkich trzech, a brakujące parametry kończą się w raportach wartością „(not set)”.

Przykład hipotetyczny: wysyłasz newsletter z linkiem do oferty. Dodajesz do adresu źródło „newsletter”, medium „email” i nazwę kampanii. Dzięki temu w raporcie wiesz, że wejścia pochodzą z tej wiadomości, a nie z „ruchu bezpośredniego”.

Najczęstszy błąd to niespójna pisownia. Wartości parametrów rozróżniają wielkość liter, więc „Newsletter” i „newsletter” trafią do dwóch osobnych wierszy raportu. Ustal więc jedną zasadę nazw, najlepiej samymi małymi literami, i trzymaj się jej. Nie oznaczaj też UTM-ami linków prowadzących między podstronami własnej witryny, bo zaburzają one dane o źródle wizyty. Szczegółowy sposób nazewnictwa opisujemy w tekście UTM-y w kampaniach.

Co dalej

Jeśli w twoich raportach pojawia się któryś z tych skrótów, a nie wiesz, jaką decyzję ma ci ułatwić, zacznij od pytania o cel: co ma się zmienić w firmie, żeby ten wskaźnik był dobry? Gdy chcesz to omówić na własnych danych, umów rozmowę: sprawdzimy, które miary masz i które warto wybrać na swoje KPI.

Źródła

Może Cię zainteresować

Obszar: Reklamy płatne

ROI a ROAS: dwie różne odpowiedzi na pytanie, czy marketing się opłaca

ROAS (return on ad spend) pokazuje, ile wartości sprzedaży system przypisał reklamie na każdą wydaną na nią złotówkę. ROI (return on investment) pokazuje, ile firma zarobiła po odjęciu wszystkich kosztów w stosunku do tego, ile zainwestowała. Pierwszy wskaźnik jest wąski i szybki, drugi szeroki i trudniejszy do policzenia, więc nie zastępują się nawzajem. Pytanie o różnicę pojawia się zwykle wtedy, gdy panel reklamowy pokazuje ROAS 500%, a na koncie firmy nie widać tego, co obiecuje ten wynik. Poniżej tłumaczymy, co każdy ze wskaźników liczy, co do niego nie wchodzi i jak na przykładzie dwóch sklepów z tym samym ROAS sprawdzić, który z nich zarabia.

Kacper Siniakiewicz5 min czytania
Obszar: Reklamy płatne

Wyniki sponsorowane w Google: co przedsiębiorca naprawdę kupuje w Google Ads

Właściciel firmy wpisuje w Google nazwę swojej usługi i widzi nad wynikami ofertę konkurencji. Pierwsza myśl brzmi zwykle tak: oni wykupili pierwsze miejsce, więc my też musimy. Tymczasem Google Ads nie sprzedaje stałego miejsca w wynikach. Za każdym wyszukiwaniem odbywa się osobna aukcja, a to, czy reklama się pokaże i na jakiej pozycji, zależy od stawki, jakości reklamy i strony, kontekstu zapytania oraz od tego, kto jeszcze bierze udział w aukcji.

Kacper Siniakiewicz8 min czytania