Jak przygotować firmę do sesji zdjęciowej

Sesja zaczyna się przed wyjęciem aparatu

Dzień zdjęciowy jest krótkim etapem pracy. Najwięcej decyzji zapada wcześniej.

Łatwo zacząć od pytania o termin. To nie jest jednak pierwsze pytanie.

Najpierw ustal, po co firma chce nowe zdjęcia. Bez tej odpowiedzi każdy kadr jest tylko domysłem.

Ten sam portret może trafić na stronę, do oferty albo do profilu osoby z zespołu. Każde z tych miejsc potrzebuje innego ujęcia i innego otoczenia.

Zdjęcie wnętrza może pokazać miejsce pracy. Nie odpowie jednak samo, czym firma się zajmuje ani jak można się z nią skontaktować.

Dlatego nie planuj sesji jako zbioru ładnych obrazów. Potraktuj ją jak materiał, który ma pomóc komuś zrozumieć firmę.

Na naszej stronie o foto, video i multimediach opisujemy ten porządek jasno. Zaczynamy od celu i briefu, a dopiero potem ustalamy realizację.

Brief to krótki zapis tego, co ma powstać. Nie musi być sztywnym dokumentem. Ma sprawić, że firma i ekipa patrzą w tę samą stronę.

Zbierz przed rozmową to, co już masz. Może to być znak firmy, opis oferty, stare zdjęcia albo przykłady materiałów, które dobrze pokazują Wasz styl.

Nie po to, by kopiować cudzy obraz. Przykłady pomagają nazwać, co chcecie pokazać: spokój, tempo pracy, detal produktu albo relację z klientem.

Zapisz też, co nie ma wejść do zdjęć. Dzięki temu ważna decyzja nie zapadnie dopiero wtedy, gdy wszyscy stoją już na miejscu.

Materiały wejściowe i lista ujęć nie są dodatkiem do sesji. To część przygotowania, która pozwala ekipie działać bez zgadywania.

Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, przeczytaj też co musi być w briefie na stronę. Zasada jest podobna: najpierw spisz decyzje, potem ruszaj z pracą.

Cel mówi, jakie kadry są naprawdę potrzebne

Jedno zdanie o celu porządkuje całą sesję. Nie musi brzmieć jak hasło reklamowe.

Może brzmieć tak: chcemy pokazać zespół na stronie. Albo: chcemy wyjaśnić, jak wygląda nasza praca. Albo: chcemy mieć zdjęcia produktu do oferty.

Każda odpowiedź prowadzi do innych kadrów. Zdjęcia ludzi przy pracy wymagają obecności ludzi i prawdziwego miejsca. Zdjęcia produktu wymagają przygotowanego produktu. Portrety wymagają ustalenia, kto ma w nich wystąpić.

Nie wpisuj na listę wszystkiego, co przyjdzie do głowy. Ustal, co odbiorca ma zauważyć po spojrzeniu na zdjęcie.

Może to być wejście do firmy, sposób pracy, szczegół produktu albo osoba, z którą klient porozmawia. Taki cel jest prostszy niż słowo: wizerunek.

Pomyśl też o odbiorcy. Kto zobaczy materiał pierwszy? Osoba, która dopiero poznaje firmę, potrzebuje innych wskazówek niż stały klient.

Nie zakładaj, że jedno zdjęcie załatwi wszystkie kanały. Ten sam kadr może mieć kilka zastosowań, ale nie każdy musi mieć.

Warto od razu wskazać strony i miejsca, gdzie materiał ma trafić. Dzięki temu łatwiej ustalić układ kadru, tło i to, co powinno być widoczne.

Wybierz też kolejność ważności. Gdy dzień jest intensywny, firma powinna najpierw mieć ujęcia, bez których nie opublikuje materiału.

Dopiero potem dochodzą kadry dodatkowe. Mogą być miłym zaskoczeniem, ale nie powinny wypchnąć z planu zdjęcia, które jest potrzebne do strony.

Taki podział nie odbiera miejsca na pomysły. Daje tylko pewność, że najważniejsza część sesji nie zależy od przypadku.

Lista kadrów zatrzymuje zgadywanie na planie

Lista kadrów to spis ujęć, które muszą powstać. Nie ogranicza dobrej pracy. Chroni ważne rzeczy przed przypadkiem.

Nie potrzebujesz fachowych nazw. Wystarczą proste zdania.

Na przykład: zdjęcie wejścia od strony ulicy. Zespół przy wspólnej pracy. Zbliżenie na produkt. Portret osoby, która odbiera telefon. Kadr miejsca spotkania z klientem.

Przy każdym punkcie dopisz, po co on jest. Jeśli nie umiesz odpowiedzieć, być może nie musi znaleźć się na liście.

Sprawdź też, czy ujęcia nie kłócą się ze sobą. Firma może chcieć naturalnych zdjęć pracy i spokojnych portretów. To są dwa różne momenty dnia, które trzeba przygotować.

Ustal jedną osobę, która odpowie na pytania na miejscu. Nie chodzi o to, by decydowała za wszystkich. Ma zebrać wcześniej decyzje firmy i podać je bez chaosu.

Dobrze jest też ustalić, kto podejmie ostatnie decyzje o wyborze zdjęć. To pytanie często pojawia się dopiero po sesji, gdy każdy ma inny ulubiony kadr.

Nie musisz planować każdej minuty. Wystarczy wiedzieć, które ujęcia są konieczne, kto ma być gotowy i w jakiej części miejsca pracujecie.

Taka lista pomaga też po sesji. Gdy odbierasz pliki, łatwo sprawdzisz, czy firma ma materiał do wszystkich miejsc, które wskazała na początku.

Przeczytaj listę na głos z osobą, która zna firmę, ale nie brała udziału w przygotowaniu. Jej pytania szybko pokażą, gdzie opis jest zbyt ogólny.

Zdanie: zrobimy kilka zdjęć zespołu, nie mówi jeszcze nic. Zdanie: potrzebujemy wspólnego kadru do strony O nas, mówi, po co ludzie mają być w tym samym miejscu.

Tak samo działa przy produkcie. Zamiast zapisu: zdjęcie produktu, dopisz, czy ma być pokazany detal, sposób użycia, opakowanie albo miejsce, w którym powstaje.

• Spisz, gdzie zdjęcia będą użyte po sesji.
• Wypisz kadry, bez których materiał nie spełni celu.
• Przy każdym kadrze zaznacz miejsce, osoby i rzeczy, które muszą być gotowe.
• Wskaż jedną osobę z firmy do pytań w dniu sesji.
• Ustal, kto zbierze uwagi i wybierze gotowe zdjęcia.

Biuro ma wyglądać jak firma, nie jak magazyn

Porządek w kadrze nie oznacza, że miejsce ma udawać inne niż jest. Chodzi o to, by nie odciągało uwagi od tego, co chcesz pokazać.

Przejdź przez miejsce z telefonem w ręku. Zrób kilka zwykłych zdjęć próbnych. Na ekranie szybciej zobaczysz kartony, kable, kubki albo rzeczy, które nie powinny zostać w tle.

Sprawdź biurka, półki, ściany, wejście i miejsca, gdzie będą stać ludzie. Zadaj sobie proste pytanie: czy to pomaga pokazać firmę, czy tylko robi bałagan w zdjęciu.

Nie chowaj wszystkiego, co mówi o prawdziwej pracy. Narzędzia, produkty albo materiały mogą być ważną częścią kadru, jeśli pomagają zrozumieć firmę.

Przed sesją wskaż też miejsca, których nie pokazujecie. Mogą to być pokoje, ekrany lub dokumenty, które nie powinny wejść w obraz.

To nie jest porada prawna. To zwykła decyzja o tym, co firma chce pokazać publicznie.

Przygotuj potrzebne rzeczy w jednym miejscu. Jeśli w kadrze ma być produkt, narzędzie albo materiał z logo, nie szukaj go wtedy, gdy ekipa już czeka.

Sprawdź też drogę do miejsca zdjęć. Czy da się wejść, przejść z aparatem i ustawić ludzi bez przerywania pracy całego biura?

Jeśli sesja ma pokazać pracę, nie zmieniaj jej w teatr. Można uporządkować kadr, ale nie trzeba udawać procesu, którego firma na co dzień nie wykonuje.

Jeśli fotografia ma opowiedzieć o przestrzeni, zastanów się, czy zdjęcia wystarczą. Gdy odbiorca musi zrozumieć układ miejsca przed wizytą, lepszym dodatkiem może być wirtualny spacer 3D.

Nie rób jednak spaceru tylko dlatego, że jest możliwy. Najpierw ustal, jakie pytanie odbiorcy ma rozwiązać. Inaczej zostanie efektownym linkiem bez pracy do wykonania.

Ludzie potrzebują informacji, nie instrukcji gry

Dla wielu osób zdjęcie w pracy jest czymś nowym. Najgorsze, co można zrobić, to powiedzieć im o tym w ostatniej chwili.

Uprzedź zespół, po co powstają zdjęcia, kto będzie w nich uczestniczył i jak będzie wyglądał dzień. Krótka wiadomość wystarczy lepiej niż długi regulamin.

Nie każ ludziom odgrywać sztucznej sceny. Powiedz, jaką pracę lub rozmowę chcecie pokazać. Potem daj im chwilę, by weszli w zwykły rytm.

Jeśli zdjęcia mają przedstawiać konkretną osobę, powiedz jej wcześniej, gdzie później mogą się pojawić. Nie zostawiaj tej rozmowy na moment, gdy aparat już czeka.

Ustal też prosty plan dnia. Kto ma przyjść do kadru, kto otworzy dane miejsce i kto może przerwać pracę na chwilę.

Jedna osoba z firmy powinna znać ten plan. Dzięki temu ekipa nie musi szukać ludzi po całym biurze ani pytać kilku osób o tę samą rzecz.

Jeśli zdjęcia obejmują rozmowy lub ruch, sprawdź, czy w tym czasie nie dzieje się coś, czego nie chcecie pokazać. Zwykłe przesunięcie spotkania czasem rozwiązuje sprawę.

Dobra atmosfera nie bierze się z nakazu uśmiechu. Bierze się z tego, że każdy wie, po co tam jest i co ma się wydarzyć.

Nie zmuszaj nikogo do wymyślania słów na poczekaniu. Jeśli powstaje wypowiedź do kamery, wcześniej ustal temat rozmowy i pytania, na które dana osoba ma odpowiedzieć.

To nie jest gotowy tekst do nauczenia. To mapa, która pomaga mówić własnymi słowami bez nerwowego szukania myśli.

Zadbaj też o zwykłe sprawy dnia. Powiedz, gdzie można zostawić rzeczy, kto ma dostęp do sali i do kogo zgłosić się, gdy coś się zmieni.

Gotowe pliki potrzebują planu, nie tylko folderu

Sesja nie kończy się w chwili, gdy aparat jest już spakowany. Zostaje jeszcze wybór i użycie materiałów.

Wróć do celu, który ustaliliście przed sesją. Sprawdź, czy na liście są kadry do strony, oferty albo kanału, który wskazaliście.

Otwórz też stronę po dodaniu zdjęcia i sprawdź ją na telefonie. Kadr, który dobrze wygląda w folderze, może wymagać innego przycięcia na stronie.

Zamiast zbierać uwagi od wszystkich osobno, ustal wcześniej, kto je zbierze. Jedna lista jest łatwiejsza do sprawdzenia niż wiele sprzecznych wiadomości.

Nie odkładaj publikacji plików na później. Wtedy zdjęcia często lądują w folderze, do którego nikt nie wraca.

Wpisz przy każdym ważnym zdjęciu proste zadanie. Kto doda je na stronę? Kto wymieni stare zdjęcie w ofercie? Kto przygotuje kadr do komunikacji?

Nie musisz używać każdego pliku wszędzie. Lepiej wybrać kilka miejsc, w których zdjęcie odpowiada na konkretne pytanie odbiorcy.

Nazwij foldery tak, by ktoś spoza sesji mógł znaleźć właściwy plik. Nazwa oparta tylko na dacie albo losowym numerze szybko przestaje pomagać.

Zapisz obok plików, gdzie mają trafić. Krótka notatka: strona główna, oferta, zespół albo komunikacja, wystarczy, by nie wracać do tych samych pytań.

Gdy firma później zmieni zespół, produkt lub miejsce pracy, wróć do tej listy. Zdjęcie może być nadal dobre, ale nie musi dalej mówić prawdy o firmie.

Prowadzimy agencję w Raciborzu i pracujemy w całej Polsce. Gdy planujemy materiały, pytamy nie tylko o dzień zdjęciowy, lecz także o to, co ma wydarzyć się po nim.

Jeśli chcesz sprawdzić, jaki rodzaj materiału ma sens dla Twojej firmy, zobacz naszą ofertę foto, video i multimediów albo umów rozmowę. Zacznijmy od celu i listy kadrów, nie od przypadkowej sesji.